هق هق صدای آشنای تو

در میان هجمه ای غریب

در میان کوچه های شهر

طعم قصه های رفته است

طعم تلخ بالهای یک شکست

و گریه راه چاره نیست

گریه انتهای درد های بسته نیست

یا شتاب کن در رسیدنت

به ابتدای قصه های تازه ات

یا نگو

که راه رفته را کسی

بر نگشته است

مباد غم

چشمه قشنگ چشم های خسته ات شود

شتاب کن !

راهی از نگاه تو

تا ستاره ها نمانده است.

پ ن . از تهی سرشار