عرض ادبی کرده باشم

ساره سمیه من اینجام

زندگي، تلاشي براي روياندن«بذر وجود» و شكوفاندن«غنچه فطرت» در «مزرعه حيات» است.آرامش روح، در زندگي آميخته به معنويت و خداجويي است. زندگي هشياران، انديشه درباره سرمايه و سود ماندگار و نتيجه اخروي است، سرمايه شان اميد و ايمان و سودشان آرامش روح و روان است. زندگي غافلان به دو بخش تقسيم مي شود: نيمه اول به اميد و نيمه دوم به حسرت نيمه اول!

آيا حيف نيست كه زندگي بگذرد، بي آنكه به« بلوغ انساني» برسيم؟كسي كه به سؤالهاي مهمي همچون كيستم؟ كجايم؟ از كجا آمده ام؟ به كجا مي روم؟ سرانجامم چه خواهد شد؟ و..نينديشد و پاسخي روشن براي آن نيابد، نابالغ است، هرچند هفتاد سال عمر كرده باشد. چه قدر از عمرمان«پايگاه خدا» ست؟ و چه قدر از عمرمان «چراگاه شيطان»؟

میخواهم به سرای خوشبختی (بهشت) صعود کنم

پس با جانی در ارامش بخشایش خدا را خواهانم.

گويي كه به يك دو جمله طوطي وار               سود اگر ذات پاك نا يافته است

                                          تقديم به خودم وساره

برایت چه میتوان کرد

تنهایت را بر دوش من بگذار

بعضي چيزا هست كه مهمه اما واسمون مهم نيست و بعضي چيزا هست كه مهم نيست اما واسمون مهمه .

واقعا معلوم نيست كي به كيه و. چي به چي معلوم نيست كجا رو بگيري كه از دستت در نره ولي بدش ميبيني كه يه جاي ديگه از دستت در رفته .

يه جا هم ميبيني قاب عكست روبه روته اما خودتو نميشناسي و بعدشم كه به خودت فكر ميكني ميبيني چه عجوبه اي هستي غير فابل تحمل بيچاره اطرافيانت.

زندگي ،كنكور ،خواب،نون،فردا،ديروز،در ،ديوار،كبريت،اينترنت و....همشون دارند يه جواريي تكراري ميشن واست.

بلاخره من نفهميدم اخرش بايد حذر از چشم سيهي بايد كرد؟

وبا تشکر از همه خواهر ا وبرادرایی که میان از این وبلاگ دیدن میکنند و حالا بعضیاشونم نظری میدن .

میدونید این وبلاگ سه تا نویسنده داره(فاطمه-ساره-سمیه)

ازتون خواهشمندم که توجه کنید که کی این مطلب داده که اشتباهی نظر ندین

اخه من که وقت ندارم به کسی نظر بدم ولی همه اشتباه میان به من نظر میدن و من وجدانم ناراحت میشه چون حق من نیست

                                                                               فاطمه

                                                                      وین دایر

امشب دلت پر ميزنه واسه تنهايي